Livviah-May mijn eerste geboorte reportage

Na een stukje van Eva Jinek, over haar geboorte die vast gelegd was, en zeker in die tijd helemaal niet zo gewoon was, was ik zo ontroerd en besefte ik dat ik dat zelf zo graag nog eens zou willen herbeleven maar ….. IK ……. ik die altijd zoveel foto’s overal van heb en alles vast leg,  juist niet deze had! Voelde ineens als een groot gemis.

Langzaam begon er iets te kriebelen, hoe gaaf zou dit zijn om dit eens mee te maken??
en plaatste mijn gedachten op Facebook… met het filmpje van Eva Jinek erbij.

Er reageerde twee mama’s op.

Allebei bekende maar 1 daarvan was wel heel speciaal, want haar en haar man heb ik eerder op de foto gezet, toen ze gingen trouwen en zwanger was van hun eerste kindje.

Helaas liep deze zwangerschap niet goed af en op de dag dat ze haar babyshower had, besefte ze dat het hartje niet meer klopte en Ivy- lynn werd geboren, met 36 weken.
ze was zo mooi, gaaf, en zo af en het voelde zo oneerlijk en wat een verdriet allemaal…….

Dat Dil mij in september, na deze oproep een berichtje stuurde met de vraag of ik de geboorte van hun nieuwe babymeisje wilde fotograferen, hoefde ik dan ook totaal niet over na te denken. Wat voelde ik mijzelf erg vereerd.

En gisteren was dan de dag!!Livviah-May

7.00 uur moeten Dil & Kevin zich melden en ik zou er rond half 9 zijn !!
Ruim op tijd zat ik de hal van het ziekenhuis, geïnstalleerd met een bak heerlijke koffie en een broodje. Klaar voor deze speciale dag…

Kevin en Dil hadden hun kamertje al lekker eigen gemaakt door het bedje van hun babymeisje met hun eigen roze dekentje aan te kleden, de roze kleertjes lagen allemaal klaar en uiteraard een flinke tas met Bifi-worstjes, Bastogne koeken en drinken mochten niet ontbreken en ….3 cm ontsluiting

Ik besef dat je normaal als geboorte fotograaf niet van het begin bij bent , maar het was op verzoek en ik zou het voor geen goud hebben willen missen, eindelijk was het dan zover, de spanning moest er voor beide ouders af.

Mama zou ingeleid worden met het besef dat het een vroeg geboorte zou worden.
Eerst moest Dil twee antibiotica infusen krijgen en daarna konden de vliezen worden gebroken.
Er heerste topdrukte op de afdeling en het werd ook ongeveer door elke zuster herhaalt die langs kwam om te checken.
De naaste familie kwam langs om ff nog een praatje te maken en moed in te praten. Iedereen was gespannen en Yvy-lynn werd bij dit verhaal natuurlijk erg betrokken.
We hebben mooie gesprekken en ook veel lol gehad,
Maar iedereen hield zijn vingers gekruist, laat alles aub nu goed gaan.

Uiteindelijk werden de vliezen gebroken en na dat het nog niet spannend genoeg en nu aan de 4 cm zat,  werd Dil aangesloten aan de weeën opwekers,
Ik had op dat moment ff een inkak moment en besloot beneden ff een momentje voor mijzelf te pakken en een bakkie koffie te nemen.
Elk half uurtje werd besloten het infuus met kleine stapjes te verhogen van 2 naar 4 en van 4 naar….. gelijk maar 8 want je lacht nog teveel zei de zuster.

Toen werd het wel wat pittiger en langzaam namen de weeën toe, Dil twijfelde echt of ze nou pijnstillers zou nemen of niet! het lag een beetje aan hoever ze was met de ontsluiting want als ze er bijna was , dan zou ze nog ff door zetten.
Er vond dus een check plaats en wat bleek ze had nog maar 6 cm ontsluiting dan toch maar pijnstillers want zo hield ze het niet vol.

Op aandrang van de zuster werd er ook nog gezegd dat ze maar ff moet gaan plassen want dan kon ze de weeën ook beter voelen. Na een uitleg van dat ze er best een beetje suf, misselijk of draaierig van kon worden nam ze de pijnstiller en dit zou na ongeveer 10 min a kwartiertje gaan werken , maar niks suf niks misselijk ze ging alleen maar rapper puffen en zuchten, en toen de zuster bij haar kwam zitten en zei, ik wil toch nog eens kijken hoe ver je bent bleek ze zo ineens op 9 en half cm te zitten en kon ze het babyhoofdje al helemaal voelen.
Ze riep probeer maar eens mijn vingers weg te duwen bij de volgende wee….

 

Ik had het advies/tips gevraagd bij een collega die meerdere bevallingen op de plaat heeft vast gelegd ,waar ik allemaal op moest letten en moest gaan staan, alles ging als een film door mijn hoofd, maar helaas de positie die ik in wilde nemen, werd belemmerd doordat Dil de lakens weg trapte en er een grote dikke prop voor mijn lens verscheen en mijn plan dus in duigen viel, op dat moment werdt ik gelijkertijd getriggerd door de zuster die riep ,ik zie de haartjes al!!!!!
Aan gezien ik het ook nog nooit live mee hebt gemaakt verraste het mij ook, wat mooi… daar zou het gaan gebeuren niks meer na denken klikken maar want ik wilde geen moment missen,
en wat een ontlading van emotie toen ze op de buik van mama werd gelegd! “prachtig”
jankend stond ik te fotograferen… gelukkig het ademde het huilde zachtjes en wat was ze mooi.

Na een 10 min werd het toch nog even heel spannend want ze huilde niet echt door, en verkleurde ze best wel, ……
door een combinatie van vroeggeboorte, mama haar medicijnen en de hele snelle bevalling vertelde het personeel had ze moeite om zelf te ademen en zag je dat borstkastje van de kleine meid heel hard werken om lucht te krijgen, ook omdat ze zo klein was paste er geen enkel mondkapje op dus werd er maar een infuus door haar neusje aan gelegd, ……..pjoeee langzaam werd ze weer roze en werd ze afgevoerd in de couveuse, maar ze was er, en ademend en wel met de prachtige naam Livviah-May.

Helaas mocht ik toen verder niet mee en ben lekker bij mama gebleven om beschuit met muisjes te eten!! 
want deze Mama was niet alleen Mama geworden maar ook de spanning en stress van de afgelopen maanden van deze zwangerschap had ze van dr afgegooid!
Wat een verandering kan een mens ondergaan zeg!!
Stralend zat ze in dat bed, dat had ze maar ff volbracht en zo gelukkig dat
Livviah-May nu in goede handen was.

nadat ik afscheid van iedereen had genomen, rij ik nog ff langs mijn eigen dochter, ongeveer net zo oud !! 
het had mijn eigen dochter kunnen zijn….
Zo blij om haar even gezien te hebben, want al zijn ze groot , ze blijven toch altijd je kleine meissie

Dankjewel Kevin en Dilliana voor deze mooie ervaring.

5 comments

Add Yours
  1. Linda Stegink

    Wat een prachtig mooi verhaal, wat een belevenis en wat fijn dat alles deze keer goed gegaan is, van harte gefeliciteerd met jullie mooie dochter. En ton jij ook gefeliciteerd met de mooie opnames van je 1e bevalling
    Super gedaan!! Hoop dat er nog vele voor je lens mogen komen.
    Linda Stegink

    Liked by 1 persoon

  2. Rieka Valentijn

    hier ben ik weer, de oma van Dilliana wat een mooi verslag van een hele bleije geburtenis en zo erg waar wat hadden ze een moeilijke en zware tijd die twee en wij vanzelf ook maar na zo,n mooi meisje te zien kan je alles een mooi plekje geven daar werken we allemaal aan en dat gaat lukken lieve groetjes van Rieka valentijn en bedankt voor het mooie bericht.

    Liked by 1 persoon

    • Martton Fotografie

      Dank u wel voor de lieve reactie!! Het is heel speciaal geweest om erbij te zijn.
      En nu als oma ook lekker veel van de kleine gaan genieten.
      Als afronding moet er nu alleen nog een 4 generatieshoot gemaakt worden he?? HIHI

      Lieve groet van Tonny

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s